🌅 कोकणातला पावसाळा – निसर्ग डायरी (भाग 7)

समुद्रानंतरचा सूर्यास्त आणि शेवटचा थेंब – निसर्गाचा भावनिक समारोप

कोकणातील समुद्रावरचा सूर्यास्त आणि शेवटचा पाऊस

सूर्यास्ताच्या किनाऱ्यावर: प्रकाशाचा निरोप

पावसाचा शेवटचा आठवडा सुरू झाला की आकाशाचा रंग बदलतो. ढग हलके होतात, समुद्रावर केशरी सावल्या पडतात. किनाऱ्यावर उभं राहून पाहिलं की सूर्य पाण्यात विरघळतोय—शांत, मंद, पण खूप खोल. लाटांवर त्या प्रकाशाची तिरीप, आणि वाऱ्यात गार ओलसरपणा. असं वाटतं—पावसाने आता निरोप घेतलाय, पण सगळीकडे त्याचा वास अजून टिकून आहे.

शेवटचा थेंब: ओल्या स्मृतींचा ठसा

पावसाचा शेवटचा थेंब पडतो—खिडकीवर, ओसरीवर, मनावर. तो थेंब जड नसतो, पण त्यात संपूर्ण ऋतू दडलेला असतो. शेतातली हिरवळ, ओढ्याचं गाणं, वाऱ्याचं उन्माद, आणि लोकांच्या गप्पा—सगळं त्यात मिसळलेलं असतं. जेव्हा सूर्यकिरण त्या थेंबावर पडतात, तेव्हा त्यातलं पाणी चमकतं आणि सांगून जातं—“मी आलो होतो, आता जातो.”

कोकणाचं आकाश: निळं पण पावसाचं

पावसानंतरचं आकाश वेगळं दिसतं—ते स्वच्छ, पण आतमध्ये पावसाच्या आठवणी ठेवलेलं. ढग मागे सरकलेले, पण क्षितिजावर अजूनही एक हलकी राखाडी रेषा. पक्षी परत घरट्यात; मुलं परत खेळात; शेतकरी पिकाकडे पाहत हसतात. पावसाने सगळ्यांना एकच गोष्ट शिकवली—थोडं थांबणं, आणि थोडं जगणं.

धुकं विरलं, पण मनातलं ओलसर राहिलं

घाटांवरचं धुकं आता विरतंय, पण मनातली ओल अजूनही ताजी आहे. प्रत्येक आठवण जणू पावसाचा एक थेंब बनून परत पडते. ओल्या वाऱ्याने आणलेली शांतता, गावच्या घंटांचा मंद नाद, आणि दीपगृहाचा उजेड—या सगळ्या गोष्टी एकत्र येऊन कोकणाचं संगीत बनतात.

पावसाचं शिकवणपुस्तक

पावसाळा संपतो तेव्हा जाणवतं की निसर्गाने एक संपूर्ण अध्याय शिकवला आहे—धैर्याचं, संयमाचं, आणि पुनर्जन्माचं. पहिला थेंब जसा उत्साह देतो, तसाच शेवटचा थेंब शांतता देतो. दोन्ही आवश्यक. कारण जीवनही तसंच—कधी वादळ, कधी ऊन, आणि मध्ये कुठेतरी आपलं खरं अस्तित्व.

शांततेचं घर

संध्याकाळी घरात परतल्यावर, खिडकीतून येणारा शेवटचा वारा स्पर्श करतो. बाहेर अजून थोडा उजेड, आत दिव्यांचा मंद प्रकाश. आई चहाची उकळी ठेवते, आणि दूरवरून समुद्राचा हलका नाद येतो. त्या क्षणी मनात एकच विचार—“हा पावसाळा गेला, पण त्याची आठवण कायम राहणार.”


समारोप: “निसर्ग डायरी” मालिकेचा हा अंतिम भाग पावसाच्या आत्म्याला स्पर्श करतो — समुद्र, ढग, माती, आणि मन यांच्यातला संवाद. प्रत्येक थेंबात एक स्मृती आहे, आणि प्रत्येक स्मृतीत निसर्गाचं प्रतिबिंब. पुढच्या ऋतूमध्ये जेव्हा पहिला पाऊस पडेल, तेव्हा हीच डायरी पुन्हा सुरू होईल — नव्या थेंबासोबत, नव्या कहाणीसोबत.

🏡 मुख्यपृष्ठावर परत ➜